Schaakchallenge een grandioos festijn - Het interview met Anish
(Met dank aan Ben Duivenvoorden)


Waar kom je vandaan en hoe ben je in NL verzeild geraakt?

Anish: M'n vader is Nepalees en m'n moeder is Russisch. M'n vader kwam naar Rusland om te studeren en zo ben ik in Rusland geboren. Ik heb ook 3 jaar in Japan gewoond en woon nu sinds drie jaar in NL omdat mijn vader hier een baan kreeg.

Van wie heb je leren schaken?

Anish: Toen ik 5 was probeerde mijn moeder een beetje met mij te schaken want we hadden altijd een schaakbord thuis, maar dat was toen nog een beetje lastig voor mij. Toen ik 6 was kreeg ik een schaakboek van een vriend van mijn vader voor mijn verjaardag. Daarin werden alle regels uitgelegd en ben ik begonnen met mijn moeder te schaken. Toen ik 7 werd ging ik naar een schaakclub.

Wanneer heb je gemerkt dat je talent hebt?

Anish: Toen ik op een schaakclub kwam, won ik al m'n partijen omdat ik tegen zwakke spelers speelde waar ik veel zelfvertrouwen door kreeg. Maar je wordt een sterke schaker door veel te spelen en veel boeken te lezen over schaken want het is gewoon een moeilijk spel.

Wat raad je de jeugd aan die hier aanwezig is en net zo goed als jij wil worden in het schaken?

Anish: Je moet het in de eerste plaats wel leuk vinden want anders wordt het niks. En dan moet je vaak spelen en over schaken lezen en erover nadenken. Maar plezier is de eerste voorwaarde.

Wat vind jij nu zo leuk aan schaken? Je kunt toch ook gaan voetballen?

Anish: Ik vind voetballen ook leuk maar al snel bleek dat ik beter was in schaken en dat stimuleert natuurlijk om daarmee verder te gaan. Schaken is gewoon een interessant spel met heel veel mogelijkheden die het spel heel ingewikkeld maken en waarschijnlijk daardoor ook zo boeiend. Je kan aan de andere kant je hele leven blijven schaken zonder veel van het spel te begrijpen. Dat hoeft het plezier niet in de weg te staan.

Jij zit op het Grotiuscollege in Delft, maar daarnaast heb je een heel ander leven als schaker. Hoe is dat voor jou en wat vinden je klasgenoten ervan? Hoe kun je die twee werelden combineren?

Anish: Ik moet inderdaad heel veel school missen. Later moet ik dat dan inhalen wat wel lastiger is dan wanneer je gewoon de lessen volgt. Maar het is wel te doen. Ik vind de combinatie van school en schaken eigenlijk wel fijn, Mijn klasgenoten volgen mijn avonturen met interesse ook al kunnen ze niet schaken. Van jalouzie heb ik nooit iets gemerkt.

Hoe bereid je je voor op een groot toernooi als bijvoorbeeld het Tatatoernooi in Wijk aan Zee waar je zo'n mooi resultaat hebt geboekt?

Anish: Je moet in de eerste plaats om op zo'n hoog niveau te spelen de openingen heel goed kennen. Als je dan goed uit de opening komt, heb je al heel wat bereikt. Lukt dat niet dan is het eigenlijk al onmogelijk om te winnen. Tenzij er grote fouten worden gemaakt. Ik bestudeer dus heel veel openingen met mijn coach en daarnaast probeer ik schaakproblemen op te lossen.Verder wat snelschaken om in vorm te blijven.


Heb je een vast openingenrepertoire of varieer je erg veel?

Anish: Om echt een sterke schaker te worden moet je verschillende stellingen kunnen spelen. Open stellingen, dichte stellingen, simpele en moeilijke stellingen. Ik probeer dus te varieren. Dat is ook leuker.

Wat vind je ervan om als jong broekie tussen al die ouwe mannen te vertoeven?

Anish: Dat valt best mee. Er zijn veel jongens bij van rond de twintig. Ik vind het over het algemeen aangenaam en interessant gezelschap.

Er zijn maar heel weinig meisjes en vrouwen die schaken. Zeker op jouw niveau. Vind je dat niet saai?

Anish: Het niveau bij de meisjes is toch wat lager. Ze hebben over het algemeen andere interesses, denk ik en zien schaken als een spelletje terwijl het voor hen in het leven draait om belangrijker dingen zoals trouwen en kinderen krijgen.

Maar er zijn wel steeds meer meisjas die uitblinken in de beta-vakken. Moeten ze niet gewoon meer gestimuleerd worden om te schaken?

Anish: Dat zou zeker goed zijn. Er zijn genoeg meisjes die ook van spelletjes houden en aan sport doen. Meisjes die het leuk vinden moeten het gewoon proberen.

Jos Arts spoort de jongens en meisjes in de zaal aan van de gelegenheid gebruik te maken om Anish vragen te stellen. Ze laten er geen gras over groeien. De eerste vragensteller heeft meteen twee vragen.

Veron Roesink: Wat is je lievelingseten?

Anish: Dat is een vraag die ik niet dagelijks krijg. Daar moet ik even over nadenken. Weet je wat wel lekker is? Sushi.

Veron Roesink: Wat is je lievelingsopening?

Maakt me niet uit zolang ik maar een goeie stelling krijg. Maar het Siciliaans is wel leuk omdat je dan aanvallend spel krijgt.

Hoeveel prijzen heb je gewonnen?

Anish: Dat tel ik niet. Het gaat er meer om wat voor prijzen. Niet hoeveel. Het Nederlands kampioenschap dat ik in 2009 behaalde vond ik wel een leuke prijs. En verder mijn resultaat bij het Tatatoernooi. Dat was geen prijs maar wel een bijzonder resultaat om blij mee te zijn.

Hoeveel mensen heb je verslagen?

Anish: 537. ( Luid gelach) Dat is inclusief die 24 van vanmiddag.

Wat doe je als je niet schaakt? Als je gaat rusten?

Anish:Facebooken, MSN-en en eten. Sushi eten.

Wat is je lievelingsschaakstuk?

Anish: Een extra paard. Het is altijd leuk om een extra paard te hebben. Of een extra dame. Dat is nog beter.

Speel je liever met wit of met zwart?

Anish: Met wit want dan mag je beginnen.

Wat is je zwakste punt? (Het is natuurlijk een meisje die die vraag stelt).

Anish: Mijn gebrek aan ervaring in vergelijking met de wereldtop.

Met hoeveel tijd speel je het liefst.

Anish: Het is leuk om partijtjes van 3 of 5 minuten te spelen, maar ik wissel dat graag af met een tempo van anderhalf uur bijvoorbeeld zodat ik diep na kan denken om de beste zetten te vinden.

Hoe voelt het om van Magnus (Carlsen) te winnen?

Anish: Dat voelt wel goed natuurlijk, maar ik wil dat dat een normaal resultaat wordt en niet een verrassing voor iedereen.


Wat vind je van noteren?

Anish: Enorm irritant. Dat vind jij zeker ook. Maar even zonder gekheid, na verloop van tijd wordt dat een automatisme. Het is gewoon even wennen.

Wat is je favoriete vakantieland?

Anish: (Na enig nadenken) Monaco. (Anish werd daar onlangs tijdens het Ambertoernooi in de watten gelegd)

Vind je dit interview vervelend?

Anish: Valt wel mee.

Ben je nerveus?

Anish: Nee hoor.

Kan je tegen je verlies?

Anish: Ja, dat moet wel als je een sterke schaker wilt zijn.