Vaarwel Monaco, en bedankt voor de les!
Anish over het Amber-toernooi

Casino Square
vertaling: Ben Blakmoor
met dank aan: Schaaksite.nl

In maart 2011, nog maar een paar dagen geleden, was ik een van de gelukkigen die deel uitmaakten van een opmerkelijk schaak- evenement in Monaco. Het toernooi met de onderdelen blindschaak en rapidschaak heeft zich gemanifesteerd als ontegenzeggelijk het beste schaaktoernooi ter wereld. De sterkst mogelijke deelname en de allerbeste omgeving en voorwaarden stonden borg voor een daverend slotakkoord voor dit toernooi, dat voor de twintigste en allerlaatste keer werd georganiseerd. Plaats van handeling was het luxe Monte-Carlo Bay Hotel in Monte Carlo, Monaco.

Melody Amber
Zo'n toernooi komt uiteraard niet zomaar uit de lucht vallen op de hoofden van de deelnemers. Twintig jaar geleden werd dit toernooi door meneer en mevrouw Van Oosterom ten doop gehouden ter gelegenheid van de verjaardag van hun oudste dochter Melody Amber. De afgelopen twintig jaar heeft de wereld niet opgehouden te draaien. Tijdens het jaarlijks terugkerende toernooi kregen spelers en bezoekers de gelegenheid om de kunstexpositie 'Leap of faith' te bezoeken, georganiseerd door Melody Amber, die inmiddels was uitgegroeid tot een getalenteerde kunstenares.
Het spreekt vanzelf dat ik de familie Van Oosterom wens te bedanken voor het organiseren van zo'n indrukwekkende en schitterende gebeurtenis en het is te hopen dat hun voorbeeld navolging zal vinden.

Hemels
Buiten het schaken was het gebeuren een grootse belevenis voor mij. De omschrijving die er het beste bij past is wellicht 'hemels'.
Ronde 1
De traditionele partijtjes tafelvoetbal waren net zo opwindend als de strijd op het schaakbord, met dit verschil: hier werd aanzienlijk meer geluid bij geproduceerd door de grootmeesters van 2700- en 2800-plus Elo. Het toernooi werd zo ook een gelegenheid voor me om 's werelds beste spelers beter te leren kennen, niet alleen als schakers, maar ook als mensen.

Laatste plaats
Het schaakgedeelte van het toernooi was wat minder eenzijdig, met de gebruikelijke ups en downs (hoewel, voor mij waren er dit keer wat meer downs dan ups). Het was niet zo verwonderlijk dat mij de laatste plaats ten deel viel, maar ik was over het algemeen niet al te zeer teleurgesteld, met uitzondering van de eerste en laatste ronde dan, waarin ik met 0-2 onderuit ging tegen respectievelijk Aronian en Anand. Maar laat ik niet vooruitlopen op deze zaken. In de eerste ronde kreeg ik te maken met Levon en ik raakte dadelijk onder de bekoring van zijn 'gelukkige aura'… of was het wellicht te wijten aan mijn eigen slechte rekenen?

Aronian - Giri   



Giri - Aronian   




Daarna - ik was al bijna over de deceptive heen - werd mijn ondernemende en riskante opening (vergezeld van een natuurlijk lijkende, maar slechte zet) op spectaculaire wijze afgestraft door Vugar Gashimov.

Gashimov - Giri   




 
Op de een of andere manier was ik tot aan de rustdag niet in staat om ook maar één partij te winnen, (zelfs niet van Carlsen ?), wat niet zo verwonderlijk is, gezien de kracht van het deelnemersveld.
Gelukkig kreeg ik een metale opkikker op de rustdag. Ofschoon ik er niet in slaagde om iets te winnen in het casino, het lukte me wel om heel wat jongens te verslaan in het laserspel, zodat ik vol zelfvertrouwen begon tegen Hikaru. De partij was misschien niet zo sprankelend als ik wel gewild had, maar ik won wel!
In de tweede partij was ik erop uit om alle aanvalskansen voor mijn tegenstander uit de partij te halen, om althans één match in het toernooi positief te kunnen afsluiten… Gelukkig is het daar niet bij gebleven.

Giri - Nakamura   





Mijn match met Kramnik was ook al een nachtmerrie voor me. In de eerste partij deed hij zijn best om een geheide remisestelling te verliezen en ik maakte van deze kans geen gebruik. In de tweede partij slaagde ik erin om met wit onder druk te komen staan. Dat was te wijten aan een soort geheugenverlies (een ziekte die ik kennelijk van mijn secondant Loek heb overgenomen). Toen ik eindelijk een gelijke stand had bereikt, maakte ik weer een fout… Toch bleef het eindspel tot vlak voor het einde remise, maar in hevige tijdnood verblunderde ik de partij. Voor mij was dit een teleurstellend resultaat in deze mini-match, want Vladimir Kramnik was in dit toernooi ver beneden zijn gewone zelf.

Eindelijk lachte het geluk mij toe, toen ik in de rapidpartij tegen Sergei Karjakin met een grafzet de partij weggaf. De straf was evenwel tamelijk prettig!

Giri - Karjakin   




Vaarwel Monaco
Dat was nog eens een manier om de rustdag in te gaan, maar helaas bleef ik daarna mijn partijen rechtstreeks vanuit de opening verliezen, zoals tegen Grischuk, tegen Gelfand, beide partijen tegen Vishy…
Toch wel een beetje jammer om het toernooi zo weinig overtuigend te beëindigen, vooral omdat ik het gevoel had veel beter te kunnen. Maar goed, er komen vast nog veel meer kansen!
Vaarwel Monaco, en bedankt voor de les!