'De oorzaak daarvoor is misschien wel dat vrouwen slim genoeg zijn om zich te realiseren dat er veel belangrijkere dingen in het leven zijn dan schaken...'

Het WK Vrouwen 2010 door Anish Giri


Tegen het einde van 2010 vond er het zoveelste WK plaats. Deze keer waren het de vrouwen die om de wereldtitel streden. Net als bij het vorige WK Vrouwen, dat gewonnen werd door Alexandra Kosteniuk, hanteerde de FIDE de knock out formule. De editie van 2010 was zeker niet zwakker bezet dan het door Kosteniuk gewonnen evenement: van de topspeelsters deed alleen Judit Polgar niet mee. Dat kwam overigens niet als een verrassing omdat Judit behalve een topper bij de vrouwen er ook nog altijd één is bij de mannen. Dat bewees ze onlangs door tijdens een rapid-toernooi in Mexico op overtuigende wijze zowel Veselin Topalov als Vassily Ivanchuk te verslaan in matches over vier partijen. Dat is echter niet het onderwerp van dit artikel, dat is het WK Vrouwen dat van FIDE de korte en mysterieuze afkorting WWCC heeft gekregen.

De partijen van vrouwen verschillen nogal van die van de mannen. De oorzaak daarvoor is misschien wel dat vrouwen slim genoeg zijn om zich te realiseren dat er veel belangrijkere dingen in het leven zijn dan schaken. (Robert James zou het niet eens zijn met dit argument). Niettemin, het gevolg is wel dat we bij hen nauwelijks getuige zijn van theoretische duels en kwalitatief hoogwaardige partijen zoals dat wel het geval is bij de mannen. Dat gaat echter niet ten koste van de spanning en de partijen zijn over het algemeen het aanzien meer dan waard. Degene met de sterkste zenuwen is vaak de winnaar. Hoewel... het collectief Kosintseva-Kosintseva-Dokhoyan (laatsgenoemde was vroeger secondant van Kasparov en tegenwoordig ook van onder andere Karjakin) komt de laatste tijd toch op de proppen met een sterke openingsvoorbereiding en ik ben ervan overtuigd dat mede daardoor een aantal partijen van het WK Vrouwen toch in de files van enkele pluggers terechtkomen

Door de knock out formule is de kans op verrassingen vrij groot en dat was te zien in de samenstelling van de finale. Niet de finaleplaats van de Chinese Hou Yifan die ondanks haar leeftijd (16 jaar) zich al eerder voor een WK-finale plaatste. Maar de plaatsing van Ruan Lufei - ook een Chinese - was wel een verrassing. Zij is nog niet zo bekend als Hou en ze had bijna 200 elo-punten minder.Toen ik door de partijen van het WK heen klikte, markeerde ik degene die er op de een of andere manier uitsprongen. De eerste die me opviel was een vreselijke saaie Berlijnse Muur waarin wit haar tegenstandster in ongeveer 20 zetten compleet van het bord veegde. Wel grappig om die naast het duel tussen Anand en Kramnik uit de laatste ronde van het toernooi in Londen te leggen.

Sebag-Vasilivich   in engels   




Op hetzelfde moment - in de allereerste partij - maakte Hou Yifan, een van de favorietes voor de eindzege - aan iedereen duidelijk dat ze niet echt slecht in vorm was.

Hou Yifan-Heredia Serrano   in engels   




Taktiek en trucjes spelen een belangrijke rol in vrouwenschaak en dit evenement was daar geen uitzondering op. Toen ik de partijen volgde, zag ik een paar combinaties die veel indruk op me maakten. Een hele opluchting dat niemand van hen in Wijk aan Zee meedoet!

Partij fragmenten   in engels   




Tijdens de kwartfinales realiseerde ik me dat er of een Chinese of een Indiase het kampioenschap zou gaan winnen. Verrassend genoeg hadden de Russinnen onder wie Tatjana Kosintseva en Aleksandra Kostenioek met nogal wat pech te kampen gehad en waren ze al uitgeschakeld.

Een partij tussen twee sterke Chineses - Hou Yifan en Zhu Chen - deed me denken aan een belangrijke partij die eerder die maand door Ian Nepomniatchti en Peter Svidler was gespeeld.

Hou Yifan-Zhu Chen   in engels   




In de halve finales drie Chineses en Humpy Koneru uit India. Hou tegen Humpy was misschien wel de belangrijkste match van het toernooi. Ongelukkig genoeg voor Humpy verloor ze de eerste partij. Ze verzuimde haar kans om in het eindspel gelijkspel te krijgen en verzeilde toen in een verloren lopereindspel. Toen kreeg Humpy een nieuwe kans om de stelling weer in evenwicht te brengen maar deze was veel minder opgelegd dan de vorige. Ze greep de kans dan ook niet en verloor.

Hou Yifan-Koneru Humpy   in het Engels   




De tweede partij was erg ingewikkeld en hoewel Humpy op een bepaald moment wel voordeel leek te hebben was dat maar tijdelijk en zo verzekerde Hou zich van een plaats in de finale. De andere finaliste werd Ruan Lufei. Ik moet toegeven dat ik voorafgaand aan het WK niet veel van haar afwist (dat zegt overigens niets) maar het was indrukwekkend hoe ze maar bleef winnen en speelsters als Kosteiuk, Zhao Xue en Harika uitschakelde, allemaal in de tiebreaks. Het leek wel of ze ze niet zozeer op stelling als wel op doorzettingsvermogen in haar voordeel wist te beslissen.

Ruan won haar matches dus nooit echt overtuigend en ik ontdekte niet echt een specifieke openingsvoorbereiding maar in haar partijen gaf ze nooit op en dat maakte het verschil. Toen ze in de laatste partij van de finale met reguliere bedenktijd een overwinning nodig had om niet te verliezen, presteerde ze het om opnieuw te winnen.

Ran Lufei-Hou Yifan   in het Engels   




Ruan moest deze partij in feite twee keer winnen. Ze kwam gewonnen te staan maar verknalde het. Ruan wist zich te herpakken en Hou opnieuw weg te spelen. Ik had verwacht dat Hou na zo'n nederlaag de controle over de match in de tiebreak zou verliezen maar tot mijn verrassing gebeurde dat dus niet en was ze in die beslissende fase heer en meester op het bord.

Hou won overtuigend met 3-1 en werd de jongste wereldkampioen aller tijden bij de vrouwen. Van harte, Hou Yifan!

(Vertaald naar het Nederlands door Tom Bottema)